Tworzą jeden z najbardziej znaczących i rozpoznawalnych duetów artystycznych w historii współczesnej polskiej scenografii filmowej i teatralnej. Od 2008 roku wspólnie pracują nad filmami, spektaklami teatralnymi, operowymi i telewizyjnymi, budując konsekwentny, autorski język wizualny oparty na precyzji plastycznej, głębokim rozumieniu dramaturgii oraz wyjątkowej wrażliwości na przestrzeń, światło i materię obrazu.

Ich dorobek filmowy obejmuje kluczowe tytuły polskiego kina XXI wieku. Scenografia do filmu „Ida” w reżyserii Pawła Pawlikowskiego stała się jednym z fundamentów jego międzynarodowego sukcesu, zwieńczonego Oscarem za Najlepszy Film Nieanglojęzyczny w 2015 roku. Duet współtworzył również wizualny świat wielu głośnych filmów, m.in. „Chopin, Chopin!” (reż. M. Kwieciński), „Zimna wojna” (reż. P. Pawlikowski) oraz „W ciemności” (reż. A. Holland), nominowanego do Oscara w 2012 roku.

Ich praca była wielokrotnie nagradzana na najważniejszym polskim festiwalu filmowym. Czterokrotnie otrzymali Grand Prix Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za scenografię („Młyn i krzyż”, „W ciemności”, „Ida”, „Chopin, Chopin!”). Obecnie pracują nad filmem „Lalka” w reżyserii Macieja Kawalskiego. 

Równolegle prowadzą intensywną działalność teatralną i operową. Ich projekty realizowane były na najważniejszych scenach w Polsce, m.in. w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, Teatrze Śląskim w Katowicach, Teatrze Studio w Warszawie, Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie i Teatrze Wybrzeże w Gdańsk. Do kluczowych realizacji należą m.in. „Pod presją” inspirowane filmem Johna Cassavetesa, „Pokój” Szczepana Twardocha, balet „Bieguni-Harnasie” Karola Szymanowskiego czy opera „Samson i Dalila” Camille’a Saint-Saënsa.

Od 2019 roku są członkami Academy of Motion Picture Arts and Sciences w Los Angeles oraz Gildii Scenografów Filmowych. Od wielu lat pełnią także rolę pedagogów – na ASP w Katowicach, gdzie prowadzą autorską Pracownię Scenografii, oraz ASP w Warszawie na Wydziale Scenografii. Ich działalność dydaktyczna stanowi integralne dopełnienie praktyki twórczej i ma istotny wpływ na kształtowanie kolejnych pokoleń polskich scenografów.