Malarstwo, rzeźbę i grafikę czyta jak inscenizację; w teatrze – artystycznym i życia codziennego – wypatruje obrazów i plastycznych performansów; pisząc, używa dramaturgii sztuk wizualnych oraz wizualności dramatów. W sztuce i w życiu poruszają ją złożoność losów i nieoczywiste motywacje ludzkich działań. Uwaga wobec nich prowadzi ją poprzez tworzone teksty, pracę ze studentami i zaangażowanie społeczne.

Jest autorką kilkudziesięciu artykułów i esejów o teatrze, historii, malarstwie, rzeźbie, witrażu czy grafice publikowanych w czasopismach i katalogach sztuki, a także dziesięciu książek, m.in. „Wobec nieruchomości rzeczy. O pracach Kariny Marusińskiej”, „Przeciw powtórzeniu”, „Podróżnik. O życiu i szkle Kazimierza Pawlaka”, „Uwierzyć w niemożliwe. O witrażach Teresy Marii Reklewskiej” czy „Migrena. Kronika rodzinna”.